top of page
Search

Έχω καρπούς, έλαια & την προοπτική ενός καλύτερου κόσμου

"Βάλε ένα μωρό σε μία κούνια με ένα μήλο και ένα κουνέλι.

Αν φάει το κουνέλι και παίξει με το μήλο, θα σου πάρω καινούργιο αυτοκίνητο!"

(Harvey Diamond)


Η πορεία του να γνωρίζεις είναι αιώνια. Έτσι, δεν μπορείς να φτάσεις ποτέ στο σημείο να πεις:

“Έχω φτάσει”. Εάν το πεις αυτό, τότε κυριολεκτικά νεκρώνεσαι, ακόμα και στην περίπτωση που έχεις δίκιο. Τη στιγμή που η γνώση διακηρύσσεται ως η ηδονή του απόλυτου, έρχεται ο Θάνατος και επεμβαίνει το όριο, η ζωή σταματά. Η ζωή όμως είναι πάντα από το άγνωστο προς το άγνωστο.

Είναι μια εξαίσια πορεία εξέλιξης που στήθηκε επάνω στη διαφωνία και στην αναζήτηση του ωραίου.

Το ότι η σαρκοφαγία αποτελεί μια εκπαίδευση την οποία δεχθήκαμε από μικρή ηλικία, είναι γεγονός.

Το ότι καταλήγει σε μια συνήθεια που συνεχίζεται, και μάλιστα όσο μεγαλώνουμε πλαισιώνεται και από τα κατάλληλα επιχειρήματα υπεράσπισής της, καταντάει πλέον γραφικό - γραφική και η μόδα της ακρεοφαγίας ενίοτε μέσα στις εποχές-.

Αντί της μόδας και της υπερασπίσεως της μίας ή της άλλης επιλογής λοιπόν, ας καταθέσει κανείς τη μαρτυρία του χωρίς τη διεκδίκηση δίκαιου λόγου, αλλά δίκαιου έργου και πραγματικού μοιράσματος.

Προσωπικά δε θέλω να σταθώ στα αναμφισβήτητα ευρήματα της ιατρικής σχετικά με τα οφέλη της ακρεοφαγίας, τα οποία κι ο ίδιος βιώνω πλέον στην καθημερινότητά μου και τα οποία μπορούν να αναζητηθούν στη διεθνή βιβλιογραφία και στις δημοσιευμένες ιατρικές έρευνες. Δε θέλω να βάλω επιχειρήματα απέναντι σε επιχειρήματα.


Εκείνο που θέλω να τονίσω είναι τα ηθικά οφέλη από την αποχή της κατανάλωσης κρέατος. Έχοντας ο ίδιος περάσει και από τα δύο στάδια, πλέον με βεβαιότητα μπορώ να δηλώσω, πως η από 25ετίας ακρεοφαγία μου παραμένει πάντα από τις καλύτερες αποφάσεις της ζωής μου. Όχι γιατί καλυτέρεψε η υγεία των σωμάτων μου, αλλά κυρίως γιατί ξεδίψασε η καρδιά και μαλάκωσε το βλέμμα μου.


Έχω καρπούς και έλαια, έχω σπόρους, φρούτα και λαχανικά. Έχω και την προοπτική ενός καλύτερου κόσμου, όπως βεβαίωνε και ο Αϊνστάιν. Όπως και να το πει κανείς, "ο μόνος λόγος που υπάρχουν εννέα ψηφία, είναι ότι ο άνθρωπος έχει δέκα δάκτυλα".


Έτσι και το παιδί θα παίξει με το κουνέλι και θα φάει το μήλο.


Comments


bottom of page